ينفورماتسيا اشكەرەلەۋ: mzjubao@cnr.cn

ٴتۇيىندى تۇعىر

ءۇش جاقسىلىقتان تۋعان رەجيسسەر

来源:央广网     |责编:努丽霞提|     发布日期: 2019-10-23 09:05


  

 وسىدان ءۇش جىل بۇرىن بولاتىن، تامىلجىعان قوڭىر كۇز ەدى. تابيعات تويعان قوزىداي موپ-موماقان سۇيكىمدى كۇيدە ەدى. 

 

 تەك اسپانداعى كۇز تىرناسى اندا-ساندا ءبىر تىراۋلاپ، وتكىنشى ءومىر، وتەردە كەتەر، جاقسىلىق جاسا، باسقاسى بەكەر دەگەندەي اندەتىپ سىزىپ بارادى. 

 

 ەسىمە تۇتىنى ءتۇزۋ ۇشقان سول ءبىر قادىرلى قاراشا ءۇي كەلدى. 

 

 

 ول ۇيدە كەۋدەسى قازىناعا تولعان ەكى قارت تۇراتىن، قاشان بارساڭ قۇشاق ءجايا قارسى الىپ، بىرىنەن سوڭ ءبىرى قولىڭدى الىپ، قۇددى نەمەرەسى كەلگەندەي قۋانۋشى ەدى. 


 

 مىنە، تاعى دا سول ءجۇرىسى تىڭ، ءسوزى قۇندى قاريا جىلى كۇلىمسىرەپ ەسىك اشتى. 

 

 «ال، قانەكي، اسىقپاي وتىر، ەت اسىپ قويدىم، بۇگىن جەكسەنبى عوي»،-دەپ اق ءشاشتى بۋىرىل كىسى اس ۇيگە قاراي بەتتەدى. 

 

 اسقا اۋرەلەنبەڭىزدەر، ءشاي ءىشىپ قايتسام بولعانى»،-دەپ ايتا بەرگەنىمدە: «اتاڭ سەن كەلەدى دەپ تايدىڭ تەلشەسىن اسىپ قويعان، انەۋ كۇنى ءبىر شىعارماڭدى ۇنحاتتان تىڭدادىم، تاماشا جازىلىپتى»،-دەپ قيىس قارسىمداعى ناركەس كوز، قارشىعا مۇرىندى اپپاق اجە جازعان-سىزعاندارىمدى تۇگەندەي باستادى. 

 

 ارينە، اتاعى الاتاۋداي ءتىلشى اپاما مەنىڭ جازىپ-سىزعانىم دارۋمەن ەمەس، تەك تۇيەگە ءاتشۋ دەگەندە مەدەت دەگەندەي، «جاس قوي، جازا ءتۇسسىن»،-دەگەن نيەتپەن شابىت بەرىپ وتىرعانىن مەن دە ىشتەي سەزىپ سەرگىپ قالدىم.

 

 ونىسىزدا ول كىسى قولىنا قالام العان ۇلكەن-كىشىنىڭ بەتىن قاقپاي بەلىن بۋىپ، ءاردايىم القاپ وتىراتىن. سودان «شىركىن، ەلدىڭ ءبارى جاقسىلىعىڭا وسى كىسىدەي قۋانىپ، جاسىعىڭا وسى كىسىدەي كۇيىنسە عوي»،-دەپ تىلەك ەتتىم.


 

 بۇل ەكى قارت كىسى ۇزاق جىلدارىن اقپارات پەن باسپا سوزگە ارناعان اعا بۋىن اقپاراتشى، ارداقتى قالامگەرلەر ەدى. 

 

 مەن باس سۇققان ۇيا-ايتۋلى اۋدارماشى ساعات جايپاق ۇلىنىڭ شاڭىراعى. مەنىڭ ىزدەپ كەلگەن كەيىپكەرىم - ساقا ءتىلشى تۇرسىن جولىمبەت قىزى. 

 

 -بالام، ءبىز جايىنداعى اڭگىمەنىڭ كوبىنە قانىقسىڭ عوي. «ءتىلشى سىرى»، «مەن» دەگەن كىتاپتارىمدا دا بارلىعىن تاپتەشتەپ جازعانمىن. ال بۇگىن مەن ساعان بۇرىن-سوڭدى ەشكىمگە ءتىس جارىپ ايتپاعان ءبىر قۇپيامدى ايتايىن،-دەپ وتىرمىن. 

 

 پەندەنىڭ داڭىقتى بولۋى ونىڭ قاجىرى مەن قابىلەتىنە يەك سۇيەيدى دەسەك تە، كوزگە كورىنبەيتىن ءبىر كۇش سول پەندەنىڭ جولىن اشادى دەگەنگە كوزىم جەتتى.

 

 «ءسۇت كەنجەمنىڭ ەلگە تانىلۋىن مەن مىنا ءبىر ىزگىلىكتى ىسپەن بايلانىستىرامىن»،-دەدى دە تۇرسىن اپاي توسىننان اڭگىمەسىن باستاۋعا ىڭعاي تانىتتى. 


 

 ءسۇت كەنجەم دەپ وتىرعانى – ەلىمىزگە تانىمالى رەجيسسەر جانار ساعات قىزى ەدى. 

 

 بۇل سوزدەردى ەستىگەنىمدە قۇلاعىم ەلەڭ ەتە قالدى. 

 

 «جەتىم قىزدىڭ ماحابباتىنان» اكتەرلىك شەبەرلىگى مەن اجارلى كەلبەتى توڭىرەككە تانىلعان ون جەتىدەگى قىزدىڭ بىلايعى جولى جەتى جۇرتتىڭ ءتىلىن بىلۋمەن، «قۇرىش قالاي شىنىقتى» دەيتىن الەمگە تانىمالى شىعارماعا رەجيسسەرلىك ەتۋمەن ەكىنىڭ ءبىرىنىڭ ماڭدايىنا بۇيىرا بەرمەيتىن باق تا ەدى، تاڭداي قاعارلىق تالانت تا ەدى. 

 

 سودان بەرى ءدۇيىم جۇرتتىڭ جانارى جاناردا ەدى. ۇل-قىزىم جانارداي بولسا ەكەن،-دەپ ىرىم ەتەتىندەردە از بولمادى.


 

 اقىلىنا اجارى، تالانتىنا تالپىنىسى ساي كەلگەن قىران قىزدىڭ ومىرگە كەلۋىن شەشەسى وسىدان ەلۋ جىل بۇرىنعى ءبىر كۇدىرى مول، سوقپاعى اۋىر جىلمەن ساباقتاستىرادى. 

 

 سول تاۋقىمەتتى جىلدا مەن ولارعا بارىمدى ارنادىم، ولار مەن كەتكەن كەزدە: كەتمەڭ تۇرسىناي، كەتمەڭ،-دەپ قارا جيفاڭ ماشينانىڭ سوڭىنان قولدارىن سوزا ەڭىرەپ جىلاپ قالا بەردى. 

 

 ولاردىڭ كوز جاسىنان زور قيماستىق پەن وزگەشە ىقىلاستىڭ ساۋلەسى شاشىراپ جاتتى، بۇل ولاردىڭ جىلاپ تۇرىپ بەرگەن اق باتالارى ەدى، سول كوز جاسىنان، كولدەي كوڭىلدەن، اينىماس اق باتانىڭ ارقاسىندا اياۋلى جانارىم ومىرگە كەلدى،-دەپ بىلەمىن،-دەدى ول ءسوز سوڭىندا. 

 

 سوندا ءسوز باسى قالاي ەدى، تۇرسىنايدى قيماي جىلاپ جۇرگەندەر كىمدەر ەدى سوندا؟

 

 وكىنىشكە وراي مەن بۇل اڭگىمەنى سول كەزدە، تۇرسىن اپامنىڭ كوزى تىرىسىندە جازباعانىما وكىنەمىن. قۇلاق تۇبىمدە: ءدال وسى ءۇش جاقسىلىقتان سوڭ مەن جاناردى كوتەردىم عوي،-دەپ قارت انانىڭ سىبىرلاي ايتقان ءسوزى قۇلاعىمدا قالىپ قويىپتى.

 

 «سەن وسىنى جاز»،-دەپ اماناتتاپ ەدى ول كىسى. ‹ءيا›،-دەپ انىق ماقۇلدىق بەرىپ ەدىم مەن.

 

 ارادا زاقپىنىڭ تاسىنداي زىمىراپ ءبىر تالاي ۋاقىت ءوتتى، وراتى كەلگەندە جازارمىن،-دەگەن كورىكتى ويىمدى تىرلىكتىڭ شاڭ-توزاڭى كومىپ قالا بەردى. 

 

 بيىل شىلدەنىڭ سوڭىندا ءتىلشى اجەمنىڭ ومىردەن وتكەنىن ەستىگەن ساتتە، ول كىسىگە بەرگەن سەرتىمدى ۋاعىندا ورىنداي الماعانىمدى ويلاپ بارماعىمدى تىستەپ وتىرا كەتتىم. 


 

 ءبىر اپتا وتكەن سوڭ ساعات اتام حابارلاسىپ، اپاڭ كوزى تىرىسىندە: ماقساتقا ءبىر اڭگىمە ايتىپ بەرىپ ەدىم، ۇمىتىپ كەتتى مە، جازعانىن ەستىگەن جوقپىن، ءبىر قۇلاققاعىس ەتىپ قويارسىڭ،-دەپ ەدى،-دەپ ءسوز سوڭىن ءجايما شۋاقتاپ باسقا ارناعا بۇردى. 

 

 ەسىمە ءتىلشى اجەنىڭ ايتقاندارى ورالىپ، ەسكىرگەن اڭگىمە جارىق ەتىپ سانامدى سىلكىلەدى. 

 

 -بۇل وسىدان 51 جىل بۇرىنعى ۋاقيعا، مەن شينجياڭ گازەتى قازاق رەداكسياسىندا بىردە رەداكتور، بىردە ءتىلشى بولىپ قىزمەت ىستەپ جۇرگەن 29 جاستاعى جالىندى جاس كەلىنشەك ەدىم،-دەپ باستادى ول كىسى اڭگىمەسىن: ومىراۋدا مايگۇل ەسىمدى ءبىر جارىم جاستاعى قىزىم، جەتەگىمدە 4 جاستاعى امانتاي ەسىمدى ۇلىم بار بولاتىن.

 

 ول كەزدە ءومىر بۇگىنگىدەي بارشىلىقتىڭ ىشىندەگى ماي بۇيىرەك ەمەس، دۇنيە تاپشىلىقتىڭ ۇستىنە ءجايىلعان كوكباۋىر سياقتى سۇرەڭسىز ەدى. 


 

 1965-جىلدىڭ 12-ايدا مەكەمەمىز «سوتسياليستىك تاربيە» قيمىلى نەگىزىندە، اۋىل-قىستاقتى كوركەيتۋگە باراتىن بەلسەندى كادرلاردى تىزىمدەپ جاتتى. ەل كەرەگىنە جارايىق،-دەگەن نيەتپەن مەن دە تىزىمدەلدىم.

 

 ومىراۋداعى قىزىن، جەتەكتەگى ۇلىن ەل ىسىنەن جوعارى ويلاۋ ول كەزدەگى ادامداردىڭ ويىنا ءۇش ۇيىقتاسا دا كىرمەيتىن.

 

 سول تاربيە قيمىلىنا بارۋعا ۇيىم مەنى دە بەكىتىپتى، «سەن ايەل ادامسىڭ عوي، تاڭداۋىڭ وزىڭدە، سولتۇستىك شينجياڭعا باراسىڭ با، جوق، وڭتۇستىك شينجياڭعا باراسىڭ با؟»،-دەگەندە، ەش ويلانباستان وڭتۇستىكتى تاڭدادىم.

 

 ەكى كۇن دايىندىعىمىزدى كورگەن سوڭ 12-ايدىڭ 6-كۇنى ۇرىمجىدەن ارتىنىپ-تارتىنىپ قاشقارعا قاراي قارا ماشينامەن اتتانىپ كەتتىك. كۇن بولسا سۋىق، ىزعارلى جەل وكپەمىزدەن تەسىپ وتەدى.

 

 جول ازابىنان شىداماعان قالانىڭ اق الاقان ازاماتتارىنىڭ الدى اۋىرىپ قالدى، ءبىراق اۋىرعانمەن ارتقا قايتۋ اتىمەن جوق، ۇيىمنىڭ «بۇقارامەن بىرگە ەڭبەك ىستەۋ، بىرگە تاماقتانۋ، بىرگە ۇيىقتاۋ» دەيتىن قاتاڭ شارتىن امالياتقا ارقاۋ ەتۋ ءۇشىن قاشقاردى قاسقايا بەتكە الىپ كەلە جاتقانىمىزدى بىلەمىز. 


 

 قويشى ايتەۋىر، جول ازابىن ءبىر كىسىدەي تارتىپ، ارتىنىپ-تارتىنىپ ءجۇرىپ ون كۇن دەگەندە قاشقار ايماعىنىڭ پايزاۋات اۋدانىنا كەلىپ جەتتىك.

 

 مەن پايزاۋاتتىڭ قۇلتۇعراق گۇڭشەسىنە ءبولىنىپپىن. 

 

 جاتار ورىنىم مامەت ەسىمدى كەدەي ديحان شالدىڭ ءۇيى بولدى، ايەلىنىڭ ەسىمى قالشام ەكەن، اياعىن ازەر باسادى، سۇراستىرىپ كورىپ ەدىم سىرقاتتانعانىنا ۇزاق بولىپتى، شيپاگەرگە كورىنەيىن دەسە قالتاسى شۇرىق-شۇرىق تەسىك. سودان سىرىلداپ قانا ءولىمدى كۇتىپ جۇرگەن ءجايى وسى ەكەن.

 

 مامەتتىڭ ءۇيى سازداۋىت شىمنان جينالعان دىم تارتقان سۇپ-سۋىق ءۇي بولىپ شىقتى. العاشقى كۇنى تۇنىمەن بۇرگە تالاپ، جانىما تىنىشتىق بەرمەدى، بۇرىن بۇندايدى كىم كورگەن، كوڭىلىم بۇزىلىپ سالا بەردى. 

 

 بار جەگەنىمىز بورمي نان، سونىڭ ءوزى كەيدە ارەڭ تابىلادى، ەڭبەكتەن كەشتەتىپ جەتكەنىمدە ارىقتاعى ىلاي سۋعا نان ماتىرىپ جەپ وتىرعان ەكى قاريانى كورەمىن. بۇل جەردىڭ سۋى سورتاڭ، وڭايشىلىقتا تۇنبايدى، شەلەككە كەشتەتىپ قۇيعان سۋ تاڭ اتا ارەڭ تۇنيدى. 

 

 كوشەگە شىقسام جارىم دەنەسى جالاڭاش قارتتاردى كورەمىن، كيىمى بار دەگەندەرىنىڭ ءوزى قىرىق جاماۋ، قارتى بار ءۇيدىڭ قازىناسى بار دەگەندى جاتتاپ وسكەن قازاقتىڭ قارشاداي قىزى ەدىم، اينالامداعى اقساقالداردىڭ يىنىنە ءجوندى ءتۇزۋ ماتا ىلمەگەنىنە جانىم اشىدى.

 

 ميىما ەڭ العاش كەلگەن وي قاريالاردى كيىندىرۋ بولدى. قولداعى قارجىمدى سولارعا بەرۋگە بەكىدىم دە، ساعاتقا: ەل كيىمسىز ءجۇر، تاماعى شيكى، قولداعىنى ايامايىق، اسقان قاراجاتىڭ بولسا، ماعان سالىپ جىبەر،-دەپ حات جازدىم. 

 

 ءبىر جىل ىشىندە اينالامداعى ۇلكەندەرگە بىردەن سۋداي جاڭا كوك شاپان كيگىزىپ شىقتىم. سول كەزدە ولاردىڭ قۋانعاندارىن كورسەڭ عوي، جاڭا شاپاندارىن سيپاپ، شاڭ جۇقتىرماي، ءۇيدىڭ ەڭ قاستەرلى جەرىنە ءىلىپ، ەڭ قىمباتتى ۋاقىتتارىندا كيۋشى ەدى.

 

 ولار مەنى كورسە: تۇرسىناي بالام، ءبالان،-دەپ بارماعىن شىعارىپ، قولدارىن كەۋدەسىنە قويىپ سالەم قىلاتىن. وسى كۇنگە دەيىن سول قاريالاردىڭ مەنى كورسە سونادايدان كۇلىپ، قولىن قۋسىرىپ امانداساتىنى كوز الدىمنان كەتپەيدى. 

 

 ءبىر كۇنى كەشتە قالشام تاتەم ۇيگە بەيتانىس ەكى ايەلدى ەرتىپ كەلدى، بىرەۋىنىڭ قارىنى قاباقتاي بولىپ ءىسىپ كەتىپتى، ەندى بىرەۋى ساپ-سارى بولىپ سارعايىپ كەتىپتى. بۇلار كىمدەر دەسەم: قاراۋسىز جۇرگەن جەتىم-جەسىرلەر، سەنىڭ ۇلكەندەرگە شاپان تىككىزىپ بەرگەنىڭدى ەستىپ، بۇل قانداي ادام،-دەپ سەنى كورگەلى كەلىپتى،-دەيدى. 

 

 ەكەۋىمەن تۇنىمەن اڭگىمەلەسىپ شىقتىم. سوندا بارىپ اۋىلداعى اپە-سىڭلىلەرىمنىڭ جارىمىنىڭ ايەلدەر اۋىرىمەن اۋىرعانىن، قىل اياعى تازالىق قاعازىنىڭ ءوزىن ساتىپ الۋعا تيىن-تەبەنىنىڭ جوق ەكەنىن ءبىلدىم.

 

 بۇل جەردە اۋرۋ ايەل، دىمكاس بالانىڭ حالدەرىن كورىپ قابىرعام قايىستى. اياعىن ءتاي-ءتاي باسىپ جۇرگەن مايگۇلىمدى ساعىنىپ ەتەگىم جاسقا تولدى، قاتال تابيعاتتىڭ كەسەلىنەن ءومىر قۇشقان جاس سابيلەردى كورىپ سورام-سورام شىقتى، بالا باقشاداعى امانتايىمنىڭ اماندىعىن ويلاپ ءتۇن كوز ىلمەدىم.

 

 سودان ءبىر جىل ىشىندە گۇڭشەدەگى ايەلدەردى تۇگەلدەي شيپاحاناعا تەكسەرتىپ، اۋىرعاندارىن ەمدەتىپ شىقتىم، قولداعى قاراجاتىمدى ىركىپ، سولارعا تازالىق قاعاز الىپ بەردىم. 

 

 جىل سوڭىندا اۋىل ايەلدەرىنىڭ توپتاسىپ: تۇرسىناي، ءسىزدى بيىل قايتادى دەپ ءجۇر عوي، ءسىز كەتسەڭىز، بىزگە كىم قارايدى،-دەپ جىلادى. 

 

 ايەل جانىن ايەل تۇسىنەدى، ءىشى-باۋىرىم ەزىلىپ كەتتى. ولاردىڭ مەنى الدەقاشان دوس ساناپ كەتكەنىن سوندا ءبىلدىم، مەنىڭ ازعانتاي كومەگىم ولاردىڭ جانىن ساقتاپ قالعانداي اسەر بەرىپتى. 

 

 ول كەزدە ەلدىڭ ەڭسەسى كوتەرىلمەگەن، ساناسى اشىلماعان قاراڭعى تۇسى ەدى. قولدان كەلگەندى جاساۋعا قارماندىم، قاراپ جاتپاي تىم قۇرىسا قارا تانىتۋدى ءجون دەپ سانادىم. وكىنىشتىسى بۇل جەردە كىتاپ، گازەت-جۋرنال دەگەندەردى ەمگە تابا المايسىڭ، ءوزى ىشەر اس، كيەر كيىمگە جارىماي وتىرعان ەلگە كىتاپتى قايدان تاپ دەيسىڭ، نە ىستەسەڭ دە ءوز قالتاڭ مەن قابىلەتىڭە يەك سۇيەيسىڭ. 

 

 مىنا وتىرعان اتاڭا تاعى حات جازدىم، كەرەكتى كىتاپتار مەن گازەت-جۋرنالداردىڭ تىزىمدىگىن بەردىم، سونداي قيىن كۇندەردە بۇل ماعان سەرىك بولا ءبىلدى، بۇل بولماسا، مەن سوناۋ پايزاۋاتقا بارارما ەدىم، شيتتەي ەكى بالاعا بۇل اكە دە، انادا بولا ءبىلدى. مايگۇلىم كەيدە تۇندە: شەشەم، نەگە كەلمەيدى،-دەپ جىلاپ شىعادى ەكەن. 

 

 بۇل حات تيىسىمەن تاپسىرىعىمدى تاباندا ورىندايتىن، ءار اي سايىن ۇرىمجىدەن كىتاپ كەلىپ تۇردى، بوس ۋاقىتىم شىعا قالسا، گۇڭشەدەگى ۇلكەن-كىشىگە كىتاپ وقىپ بەرەتىنمىن.

 

 قارا تاني الاتىندارعا تەگىن كىتاپ تارقاتتىم، ءبىر جىلدىڭ ىشىندە گۇڭشە كەڭسەسىندە كىتاپحانا ءبولىمى قۇرىلدى، ول كەزدە ەلدىڭ كىتاپقا دەگەن اڭسارى بولەك ەدى عوي، بىرىنەن سوڭ ءبىرى تالاسىپ وقيتىن، ءتىپتى كىتاپ ءۇشىن كەركىلدەسىپ، رەنجىسىپ قالعان كىسىلەردە بولدى، ءبىراق ولار مەنى كورسە بولدى: تۇرسىناي، جاڭا كىتاپ كەلدى مە، بۇگىن قانداي كىتاپ وقيسىڭ،-دەپ ۇزدىگىپ تۇراتىن. 

 

 مەن 1966-جىلى 12- ايدىڭ 6- كۇنى تۇعىراق گۇڭشەسىندەگى مىندەتىمدى وتەپ ۇرىمجىگە قايتاتىن بولدىم.

 

 سول كۇنى كۇن قورالانىپ، بۇلىتتانىپ تۇردى. ءبىزدىڭ كەتەتىنىمىزدى ەستىپ اۋىلدىڭ ءتايلى-تاياعىنا دەيىن جينالدى. ءۇيدىڭ بەتىن كورمەگەلى تۇپ-تۋرا ءبىر جىل بولعان ەدى، كەشە كەتەتىنىمدى ويلاپ قۋانىپ ەدىم، ەندى مىنە كەتكىم كەلمەي كوڭىلىم بۇزىلىپ جابىرقاپ تۇرمىن.

 

 ءبىزدىڭ كەتەتىنىمىزدى گۇڭشە باستىعى حابارلادى دا ءبىزدى ماشينا ۇستىنە قولتىقتاپ شىعاردى. تابانىم تۇعىرىقتان اجىراعانى سول ەدى بويىمدى ءبىر قيماستىق بۋىپ الا جونەلگەنى، بۇل جەرگە الدەقاشان باۋىر باسىپ، بۇل جەردىڭ كارى-جاسىن وزىمدەي كورىپ كەتكەنىمدى سوندا ءبىلدىم. 

 

 وڭدەرى توتىققان، جاڭا كوك شاپان كيگەن قارت ديحاندار: تۇرسىناي، كەتمەڭ، كەتمەڭ،-دەپ جەڭىمنەن تارتىپ جىلاي بەردى. ءاسىلى ولار مەنى جىل اياعىندا كەتەدى دەپ ويلاماسا كەرەك. بىرەۋى قالاش نانىن بەرىپ، بىرەۋى ورىك-مەيىزىن بەرىپ تىقپالاپ جاتىر.

 

 ماشينا وتالدى. ولار قوتارىلىپ ماشيناعا شىعىپ الدى، گۇڭشە باستىعى ولارعا زەكىپ ەدى، ولار ىلاجىسىزدان تومەندە قالدى.

 

 ماشينا ءجۇردى. ولار جۇگىرىپ كەلەدى. كەتپە، كەتپە،-دەپ قولىن بۇلعاپ زار يلەپ كەلەدى. قاسىمداعى قىزمەتتەسىم: ولار نەگە ساعان كەتپە،-دەپ ايتادى،-دەدى تاڭدانىپ.

 

 مەن وعان: مەن ولاردىڭ بالاسى بولىپ كەتكەنمىن،-دەدىم.

 

 ءيا، مىنە وسىلاي تۋىستىق جاعىنان وزىمە مۇلدەن بوتەن ەگىنشىلەردىڭ ىستىق جاسى مەن ىرىزدىق ىقىلاسىنا ورانىپ ۇرىمجىگە قايتتىم. 

 

 1968-جىلى 7-ايدىڭ 1-كۇنى ومىرگە جانارىم كەلدى. 

 

 بۇل سوناۋ قيىردا شەت جايلاعان جارلى-جاقپايلاردىڭ ىستىق پەيىلى مەن شەكسىز ريزاشىلىعىنا بولەنىپ تۋعان ءتاتتى ءتول ەدى. 

 

 -اتام قازاقتىڭ: «قولىڭنان كەلسە، جاقسىلىق جاسا، قارىمجىسى وزىڭە قايتپاسا دا، ۇرپاعىڭا قايتادى»،-دەگەن ءسوزىنىڭ جانى بار ەكەنىن انا جۇرەگىممەن انىق ۇعىندىم،-دەپ ارداقتى اپا ريزاشىلىقپەن اڭگىمەسىن اياقتاتتى. 


 

 

中央广播电视总台 央广网 版权所有